جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑíÇÝÊ Pdf ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1385/05/12 - روزنامه مستقل سراسري صبح ايران نسخه شماره 2546

 معرفي رشته هاي دانشگاهي 


 
نمايش
ديباچه: "آ هاي! سلام. با شماها هستم!"اين عبارت ساده که عنوان يک نمايشنامه آمريکايي اثر "ويليام سارويان" مي باشد، علت وجودي تئاتر را توجيه مي کند. چرا که تئاتر توسط افرادي در جهان آفريده شده که نمي توانند در مقابل نياز به سلام گفتن مقاومت کنند.آنچه خوانديد بخشي از سخنان "ريچارد برتن" بازيگر بزرگ تئاتر و سينماي کشور انگلستان، در معرفي ماهيت هنر تئاتر است. هنري که امروزه ضرورت حفظ و حراست از آن بيش از هر زمان ديگر احساس مي شود. چرا که در قرن بيست و يکم ايجاد ارتباط، مهم ترين عامل در زندگي است و تئاتر که مجموعه اي از تمام هنرهاي بشري از جمله نقاشي، موسيقي، شعر و ادبيات است; ژرف ترين راه براي برقراري ارتباط فرهنگي، اجتماعي و سياسي با ديگري است. به همين دليل امروزه ما کمتر جامعه اي را در دنيا مي توانيم تصور کنيم که داراي شکلي از هنر نمايش نباشد.البته براي رسيدن به يک تئاتر واقعي که بتواند وسيله اي براي ارتباط باشد، بايد از آموخته هاي ديگران بهره گرفت و سپس خود آفريد; يعني يک تئاتر خوب بيش از وسايل تکنيکي وامکانات، نيازمند دانش تئاتر است. چون وقتي دانش تئاتر محور کار باشد، خلاقيت هاي هنري و فني، جاي خالي بسياري از عوامل ديگر را جبران مي کند و چه بسا عامل ابداع نيز مي گردد. ولي يک هنرمند بدون شعور تئاتري اگر تمام امکانات نمايشي را نيز در اختيار داشته باشد، باز يک پايش لنگ است.از همين رو امروزه رشته نمايش به عنوان يکي از رشته هاي مهم هنري در دانشگاه ها و مراکز آموزش عالي تدريس مي شود اين رشته در مقطع  کارشناسي  داراي5   گرايش  ادبيات  نمايشي ، کارگرداني ، بازيگري ، صحنه آرايي  و نمايش  عروسکي  است.

گرايش  ادبيات  نمايشي :
هر متن  نمايش  علاوه  بر هدفي  که  متن  به  خاطر دست يافتن  به  آن  به  رشته  تحرير درمي آيد، متکي  و پايدار بر سه  عامل  اساسي  شخص  بازيگر، عمل  و بيان  است  که  در ترکيب  با يکديگر نمايشنامه  را ايجاد مي کند. در گرايش  نمايشنامه نويسي ، دانشجو مي آموزد که  چگونه  يک  نمايشنامه  را براي  اجرا بر روي  صحنه  بنويسد; يعني  چگونه  خود را جاي  يک  يک  افراد نمايش  گذاشته  و شخصيت  آنها را به درستي  خلق  کند  و با ايجاد گره هاي  نمايشي  و بازکردن  آنها، نمايش  را از اول  تا آخر به  جلو ببرد.
 
درس هاي  اين  رشته  در طول  تحصيل :
دروس  مشترک  در  گرايش هاي  مختلف  نمايش :
تاريخ  نمايش ، جامعه شناسي ، آشنايي  با ادبيات  کهن  ايران  و جهان ، آشنايي  با هنرهاي  تجسمي ، اصول  و مباني  ارتباطات ، آشنايي  با هنر در تاريخ ، آشنايي  با ادبيات  معاصر ايران  و جهان ، فرهنگ  عامه  و تمثيل شناسي ، تاريخ  فلسفه ، آشنايي  با تعزيه ، مباني  دکور و صحنه آرايي ، مباني  نمايشنامه نويسي ، مباني  بازيگري ، مباني  نمايش  عروسکي ، روش  تحقيق  و تدوين  پايان نامه ، نمايش  در ايران.

دروس  تخصصي  گرايش  ادبيات  نمايشي :
آشنايي  با متون  فارسي نمايشي  ، تاريخ  ادبيات  نمايشي  ، اصول  و فنون  نمايشنامه نويسي ، داستان نويسي ، سبکهاي  ادبي  جهان ، نقد در نمايش  ، شخصيت شناسي ، ديدن  و تحليل  نمايش ، آشنايي  با فيلمنامه نويسي ، نمايشنامه نويسي  راديو و تلويزيون ، پايان نامه. 

گرايش  کارگرداني:
در قديم  کارگردان  تنها مراقب  بود که  "وحدت  نمايش " حفظ  شود اما امروزه  کارگردان  مسووليت  "معني " آن  را نيز برعهده  دارد. کار هنري  کارگردان  را مي توان  به  دو مرحله  تقسيم  کرد. نخستين  بخش  تهيه  و تدارک  و مشتمل  بر انتخاب  متن ، تجزيه  و تحليل  آن  و انتخاب  بازيگر است  و بخش  دوم  کار عملي  با بازيگران;  يعني  فرآيند تمرين  مي باشد.
دروس  تخصصي  گرايش  کارگرداني :
کارگرداني ، تحليل  نمايشنامه ، نمايش  ايمائي ، امکانات  صحنه ، موسيقي  صحنه ، موسيقي  در نمايش ، شيوه هاي  نمايش  در ايران ، سبک ها و شيوه هاي  اجرا، ماسک  و گريم ، دکور، اصول  کارگرداني  نمايش  راديوئي ، ديدن  و تحليل  نمايش ، اجراي  کارگاهي  نمايش هاي  ايران ، ترکيب  در صحنه ، اصول  کارگرداني  نمايش  تلويزيوني ، پايان نامه.

گرايش  بازيگري :
بازيگري  در مفهوم  حرفه اي  آن ، کشف  حقيقت  بي  هيچ  ابهامي  در گفتار نويسنده  و انتقال  اين  کشف  به  تماشاگر است.  در واقع  بازيگر، يعني  کسي  که  با صداقت  تمام  به  آنچه  بر روي  صحنه  مي گذرد، ايمان  داشته  باشد و با تمام  وجود نقش  خود را بر روي  صحنه  تجربه  کرده  و در واقع  بر روي  صحنه  زندگي  کند.بايد گفت که هنر بازيگري در طول تاريخ پيشرفت قابل توجهي داشته و روش ها و تکنيک هاي مختلفي در اين هنر ايجاد شده است. در نتيجه امروزه تحصيل آکادميک بازيگري ضروري است.

دروس  تخصصي  گرايش  بازيگري :
امکانات  صحنه ، نمايش  ايمائي ، تحليل  نمايشنامه ، بدن ، بيان ، شيوه هاي  نمايش  در ايران ، ماسک  و گريم ، سبک ها و شيوه هاي  اجرا، شخصيت شناسي ، تربيت  حس ، بازيگري ، اجراي  کارگاه هاي  نمايش هاي  ايراني ، بازيگري  سينما، ديدن  و تحليل  نمايش ، بازيگري  راديو و تلويزيون ، پايان نامه.

گرايش  صحنه آرايي :
يک  صحنه آرا با توجه  به  امکانات  سالن  و دستگاه هاي  مکانيکي  موجود، فضاي  کلي  نمايش  را ايجاد مي کند و به  همين  دليل  طراح  نور، طراح  لباس  و چهره پرداز زير نظر وي  فعاليت  مي کنند. همچنين  يک  صحنه آرا تلاش  مي کند تا به  ساده ترين  وجه ، حس هاي  موجود در نمايش  را به  ياري  دکور ايجاد نمايد چون  حتي  يک  رنگ  نامناسب  در صحنه ، مي تواند فضا را مخدوش  کند.

دروس  تخصصي  گرايش  صحنه آرايي  :
طراحي  و نقاشي ، نقشه کشي ، شناخت  مواد، آشنايي  با فضاهاي  سنتي  ايران ، آشنايي  با طراحي  و دوخت  لباس ، تاريخ  تحولات  دکور، امکانات  صحنه ، کارگاه  رنگ ، پرسپکتيو در صحنه ، نور در صحنه ، تاريخ  لباس  در غرب  و ايران ، ماسک  و گريم ، شيوه هاي  نمايش  در ايران ، ديدن  و تحليل  نمايش ، کارگاه  دکور و صحنه آرايي ، اجراي  کارگاهي  نمايش هاي  ايراني ، طراحي  صحنه  نمايش  عروسکي ، آشنايي  با صحنه  سينمائي  و تلويزيوني ، صوت ، پايان نامه.

گرايش  نمايش  عروسکي:
نمايش عروسکي يکي از قديمي ترين شيوه هاي نمايش است که در دوران هاي گذشته هنگامي که ظاهرا سرگرمي هاي کمي وجود داشت، جوانان و پيران از هر طبقه اجتماعي شيفته آن بودند چون با آن که عروسک ها بي جان هستند، نمايش عروسکي نزديک تر از هر شکل نمايشي با تماشاگر رابطه برقرار مي کند و عروسک گردان با مهارت بسيار، نظريات اخلاقي، سياسي واجتماعي خود را از طريق نمايش بازگو مي کند. در حال  حاضر نمايش  عروسکي  رونق  گذشته  را ندارد و در بسياري  از کشورها تنها شيوه اي  از تئاتر کودک  و نوجوان  قلمداد مي شود. حتي  اگر ما نيز آن را شيوه اي از تئاتر کودک و نوجوان قلمداد کنيم، بايد براي  پاسخگويي  به  خيل  عظيم  کودکان  و نوجوانان  کشورمان  به  آموزش  اين  شيوه  از نمايش  بپردازيم  تا دانشجويان  رشته  تئاتر ضمن  آشنايي  با ساخت  و کار انواع  عروسک ها از جمله  عروسک  نخي ، ميله اي ، دستکشي  و سايه اي  و همچنين  آموزش  فن  صدا بتوانند در اين  زمينه  مهارت هاي  لازم  را کسب  کنند.

دروس  تخصصي  گرايش  نمايش  عروسکي :
کارگاه  نمايش  عروسکي ، طراحي  و نقاشي ، فن  بيان ، نمايشنامه نويسي  عروسکي ، موسيقي  در نمايش ، شناخت  مواد، تاريخ  نمايش  عروسکي ، آشنايي  با فضاهاي  سنتي ، موسيقي  در نمايش  عروسکي ، ماسک  و گريم ، شيوه هاي  نمايش  در ايران ، کارگرداني  نمايش  عروسکي ، طراحي  صحنه  نمايش  عروسکي ، آشنايي  با ادبيات  کودکان ، ديدن  و تحليل  نمايش  عروسکي ، بازيگري  نمايش  عروسکي ، کودک  و نمايش ، پايان نامه.

توانايي هاي  لازم  :
هنر تئاتر يک  هنر جمعي  است;  يعني  يک  هنرمند تئاتر نمي تواند به  تنهايي  فعاليت  کند به  همين  دليل  بايد فردي  انعطاف پذير بوده  و توانايي  کار گروهي  را داشته  باشد. همچنين  لازم است فردي  خلاق  و نوآور باشد. يک  بازيگر بايد علاوه  بر صداي  رسا و بدون  تنش  و لرزش  و آمادگي  جسماني  خوب ، انديشه اي  پويا و حسي  قوي  داشته  باشد تا بتواند فضاي  ذهني  نمايش  را تصور کرده  و بازسازي  کند. دانشجوي  ادبيات  نمايشي  نيز بايد قلم  خوبي  داشته  و اطلاعات  عميقي  در مورد اقتصاد، روانشناسي ، جامعه شناسي ، فرهنگ  و ادبيات  ايران  و جهان  داشته  باشد و همچنين  صبور و با حوصله  باشد چون  نوشتن  يک  نمايشنامه  روزها و حتي  ماه ها طول  مي کشد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
ورزشي
سياسي و سياسي خارجي
هنري
استانها و شهرستانها
پزشکي و علمي
دانشگاه و خبر
دانشگاه
اقتصادي
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته