عزت حکمت مصلحت
نياز دستگاه ديپلماسي کشور
تلاش هاي دستگاه ديپلماسي کشور در ماه هاي اخيررشد روز افزوني داشته، در نشست سه جانبه تهران که منجر به اعلاميه اتمي تهران شد به نقطه اوج خود رسيد ..و با ارائه طرح کنفرانس تهران مبني بر مبادله سوخت هسته اي به سوژه اصلي در محافل بين المللي تبديل شد. با اين وجود جامعه جهاني آنچنان که ايران انتظار داشت از اين بيانيه استقبال نکرد و اين استقبال سرد با صدور قطعنامه 1929 سازمان ملل عليه فعاليتهاي هسته ايران متبلور شد.    چند روز بعد پس از تصويب قطعنامه 1929 از سوي کشورهاي عضو شوراي امنيت از جمله روسيه وچين ايران شيوه جديدي در روابط سياسي خود با چين و روسيه اتخاذ کرد و همين امر به رد و بدل شدن سخنان تند مسئولين دو کشور ايران و روسيه منجر شد به خصوص پس از آنکه رييس جمهور روسيه نسبت به ايران موضعي سرد و مايوس کننده گرفت و در يکي از سخنراني هايش ايران را به عنوان کشوري خطرناک که در تلاش براي رسيدن به سلاح هسته اي مي باشد معرفي کرد و همزمان سياست نزديکي با آمريکاوکشورهاي غربي را در پيش گرفت و همين امر به ضخيمتر شدن يخ روابط سياسي دو کشور افزود. اين در حالي است که نياز کشور و وظيفه اصلي مسولان ديپلماسي کشور در شرايط کنوني کاهش تنشها وايجاد اعتماد سازي در سطح جهان مي باشد.  دستگاه ديپلماسي کشور بايد ضمن حفظ عزت واقتدار ملي،  زمينه را براي کاهش تنش و اختلال در رابطه با کشورهاي قدرتمند در جهان را فراهم نمايد. تعامل بين ايران و روسيه تا قبل از اين وقايع همواره تابع عوامل تعريف شده و ثابتي بوده، همواره به عنوان اهرمي موثر در مقابل غرب وآمريکا خود نمايي مي کرده است.اگرچه طرف روسي بارها در انجام تعهداتش همچون راه اندازي نيروگاه بوشهرو تحويل سامانه موشکي اس300 کوتاهي کرده است، با اين وصف کشور همواره در عرصه بين المللي به شرکاي استراتژيک و با نفوذ نياز دارد و  سياستگذاران دستگاه خارجي کشور نبايد اجازه دهند که روسيه همراه با آمريکا وغرب در ائتلافي مشترک درجبهه مقابل ايران قرار گيرند. البته روسها هم به طور تمام عيار خواهان چنين امري نيستند و انعقاد قرار دادهاي توسعه گازي در پارس جنوبي ويا اعلام راه اندازي نيروگاه بوشهر در شهريور ماه سطحي از روابط قابل توجه ميان ايران و روس را شکل داده است.  بايسته است طراحان ومسولان دستگاه ديپلماسي کشور با حکمتي مدبرانه به نقاط ضعف در نحوه عملکرد خويش بپردازند وبا در نظر گرفتن مصلحت کشور در چنين برهه هاي حساس از واکنش مستقيم و موضع گيري هاي تند خوداري نمايند.و با از بين بردن موارد تنش زا  و سوتفاهم هاي سياسي در روابط ديپلماتيک زمينه را براي ايجاد فرصت ها و اعتماد سازي در صحنه هاي بين المللي فراهم نمايند. عرصه سياست،   هميشه نمي تواند ميداانگاه واکنش هاي عصبي و احساسي باشد. 
حميدرضا عسگري