بررسيهاي انجام شده در زمينه تكامل عصبي، اجتماعي و رفتارهاي طبيعي تغذيهاي كودكان نكات مشخصي را در سنين مختلف كودكان مشخص كرده است كه با چند مورد از آنها آشنا ميشويم. به گزارش ايسنا، كودك در سه ماه اول زندگي چشمانش را به اشياء ميدوزد و سر را تا 180 درجه ميچرخاند. دقت بينايي او در 25 سانتي متري است؛ درست همان فاصلهاي كه هنگام شير خوردن با چشمان مادر دارد و نگاه به نگاه مادر ميدوزد. در 2 تا 6 هفتگي با افراد خانواده احساس راحتي ميكند. در 3 تا 5 هفتگي لبخند ميزند، كم كم گردن خود را ميگيرد، نور را تعقيب ميكند و بالاخره در پايان 3 ماهگي لبخند اجتماعي دارد. كودكان در 3 ماهه دوم نارضايتي خود را با تغيير قيافه و يا بهانه گرفتن نشان ميدهند، سرشان را بلند ميكنند، غلت ميزنند و در پايان 6 ماهگي با كمك بزرگترها مينشينند و در اين سن شروع به دندان درآوردن ميكنند. در سه ماهه سوم نيز كودك هنگام جدايي از مادر دچار اضطراب ميشود. بدون كمك مينشيند و در 9 ماهگي باي باي ميكند و ماما و بابا ميگويد، ميخزد، به وجود اشياء پي ميبرد، وقتي شيي را بپوشانند متوجه ميشود. وابستگي كودك به حضور فيزيكي مادر در سه ماهه چهارم تولد كمتر ميشود. با كمك ديگران ميايستد و چند قدم راه ميرود. در سال دوم زندگي نيز كودك راه ميرود. كم كم ميدود، از پله بالا و پايين ميرود و خودش را محور دنيا فرض ميكند.
تكامل تغذيهاي كودكان از بدو تولد تا 2 سالگي
كودك در سه ماهه اول زندگي رفلكس جستجوگر دارد و به دنبال پستان مادر ميگردد. همچنين رفلكس مكيدن و بلعيدن، در خواب هم حالت مكيدن دارد. در انتهاي اين دوره آب ريزش از دهان داشته و شروع به بردن دست به طرف دهانش ميكند.
3 تا 4 ماهگي هنگام شير خوردن به اطرافش توجه ميكند. آب ريزش از دهانش كمتر ميشود. اشياء را چنگ زده و به طرف دهانش ميبرد. ميتواند قاشق را در دستش بگيرد.
در 5 ماهگي هنگام سير شدن از شير خوردن يا غذا خوردن، رويش را بر ميگرداند. به تكه غذا چنگ ميزند. شروع به حركات جويدن ميكند. لبهايش را به دور فنجان سفت ميكشد.
در شش ماهگي مكيدنهايش اختياري ميشود. غذا را ميتواند با انگشت بردارد. قاشق را به تنهايي و بدون كمك به دست ميگيرد. با حركت آرواره و لثههايش عمل جويدن را شروع ميكند. ميتواند از فنجان بنوشد. انگشت خود را ميمكد، غذاهاي خاصي را ترجيح ميدهد. از غذاهاي متنوع و رنگارنگ لذت ميبرد. شبها مكرر به علت گرسنگي، از خواب بيدار ميشود.
كودكان در هفت ماهگي از غذاهايي كه طعم متفاوت داشته باشند بيشتر لذت ميبرند. ميتوانند غذا را با قاشق بردارند اما هنگام بردن به طرف دهان محتويات آن را ميريزند. دستشان را به طرف پيراهن مادر برده و تقاضاي شير خوردن ميكنند.
در 8 تا 10 ماهگي توانايي او در جويدن و خوردن بهتر ميشود. غذا را با انگشتانش به طرف ديگر بشقاب هدايت ميكند. ظرف غذا را پرت ميكند. موقع شير خوردن حركات اكروباتيك انجام ميدهد.
در 12 تا 15 ماهگي به علت كاهش سرعت رشد، اشتهايش هم كم ميشود، با لقمه و يا غذايش بازي ميكند، از فنجان به تنهايي ميتواند استفاده كند، بعضي اوقات غذاها را نميخورد و بيرون ميآورد. چيزي را كه بخواهد به آن اشاره ميكند. دوست دارد مستقل و تنها غذا بخورد.
در 15 تا 18 ماهگي قاشق را بهتر به دست ميگيرد. موقع خوردن به چيزهاي ديگر هم توجه ميكند و شايد زمان غذا خوردنش طولانيتر شود. ليوان را برميدارد اما به صورت كج روي زمين ميگذارد.
كودكان در 18 تا 24 ماهگي با قاشق غذا ميخورند. ليوان را برميدارند درست بر زمين يا روي ميز ميگذارند. از خوردن آن در ليوان با ني لذت ميبرند. هنوز هم با غذا بازي ميكنند و زمان غذا خوردن او طولاني ميشود.